Heibel in de tent?

Het is in deze coronatijd niet het meest geschikte moment om heibel met je (ex) partner of kinderen te maken. Hoe graag je dit misschien ook wilt. Hoe prikkelbaar we ook zijn wanneer we voelen dat onze vrijheid wordt ontnomen. Hoe dicht je ook op elkaars lip zit. Hoe vervelend je elkaar ook vindt; probeer met elkaar een goede vorm te vinden. Blijf in gesprek, in contact, in compassie en in (ouder)liefde. Toon begrip, wees duidelijk en geef elkaar ruimte.

Lekker advies hè! Doet u maar even! Juist in deze week barsten bommen, hebben we korte lontjes en exploderen we nadat we ons lang ingehouden hebben… En ja, we weten bést dat het misschien niet altijd eerlijk is en dat we simpelweg in een bijna onwerkelijke tijd leven.

Ineens zitten we hutjemutje op elkaars lip en zien we van alles van elkaar wat we helemaal niet leuk vinden of wat op onze zenuwen werkt. Online tref je mooie plaatjes aan van gezinnen die het heel gezellig met elkaar te hebben. Trust me… ook in de beste families is het nu zoeken naar een goede vorm in deze tijd.

Dat geldt net zo hard voor gescheiden gezinnen waar kinderen zijn. Eerlijk is eerlijk: het maakt het niet er makkelijker op dat je er deze dagen alleen voor staat: meehelpen met huiswerk, structuur, alternatief sporten, vermaken, driftbuien hanteren, eindeloze vragen beantwoorden, grenzen versoepelen (of juist verscherpen?), ergens je eigen werk nog organiseren…. En hoe zorg je ervoor dat het ook gezellig blijft en dat je niet telkens tot ontploffing komt? En oh ja, je moet ook nog ergens een ex informeren over hoe het gaat, terwijl je daar nu niet op zit te wachten. Je hebt genoeg aan je hoofd.

Accepteer wat er nu is. En, wees niet te beroerd om je ex te betrekken.

Ik was aan het begin van deze week uit balans. Met mijzelf en daardoor ook met mijn kind. Er was maar één ding wat ik wilde doen toen ik zelf mijn geduld met onze kind verloor: zijn vader bellen! Ik brieste dat hij het maar even mocht overnemen, want ik was het helemaal zat! Succes ermee via facetime. Ik was even totaal niet voor rede vatbaar. Wat mijn ex-partner heel goed deed: hij luisterde en keek geduldig. En toen ontstond er iets moois. Iets waarop ik trots ben. Iets waarvan ik alle gescheiden mensen wens dat dit ontstaat: verbinding met elkaar.

Voor mij was het logisch dat ik zijn vader betrok. We zijn sámen ouders. Ook al betekent het in deze tijd dat ik de zorg momenteel draag, dat betekent niet dat hij op afstand niets kan doen. Hij kon júist wat doen, omdat hij niet verweven was in onze heibel. We konden even als papa-mama-kind met elkaar praten. Het hielp mij enorm. Ik werd er weer rustig van en ik kon weer in contact met mijzelf komen. Het hielp onze zoon enorm. Omdat hij voelde dat we met elkaar deze tijd door moeten komen en dat we allemaal mogen zoeken naar onze plek.  We waren even als allerbelangrijksten voor elkaar, bij elkaar.

Dat lekkere advies van mij blijft op zich overeind staan! Natuurlijk mag het ook wel even een keer fout gaan. Toch is dát wel het uitgangspunt wat we met elkaar mogen nemen.  En als je gescheiden bent… dan geef ik je er nog een tip bij: zoek elkaar als gezin op.

Misschien sta je er niet direct voor open en vind je dat je je eigen boontjes moet doppen. Misschien voelt het als een enorme drempel om contact te zoeken. Misschien denk je nu dat het daar alleen maar erger van gaat worden. Maar gun jezelf die ruimte. Geef de ander de gelegenheid om ook op afstand even een rol te kunnen spelen, zodat jezelf weer even tijd hebt om in balans te komen. En dat het daarna dus weer beter gaat. Laat elkaars ouderwaarde nu gelden. Ja, zet je bezwaar aan de kant, schakel een hulplijn (de co-ouder) in en laat je helpen!

Word jij juist gebeld door boze kinderen of boze exen? Geef ze even ruimte. Ga niet in discussie met elkaar over hoe je ex het anders aan moet pakken. Wat er in jouw ogen fout gaat. Wat jij beter kan. Wijzen naar elkaar. Maar laat alles er even ZIJN. En bekijk dan rustig met elkaar hoe verder te gaan. Realiseer je dat jij juist van enorme waarde kan zijn om de rust terug te laten keren. Om het met elkaar te rooien.

Hoe verrijkend is dat voor iedereen. Voor jou, je ex en kind. Dat is verbinding. Dat is in mijn ogen hoe goed ouderschap verloopt. Dat wens ik ieder gescheiden gezin!

En mocht het je nou in deze tijd pijnlijk duidelijk worden dat de partnerliefde er niet meer is; dat de wegen beter kunnen scheiden. En dat je toch nog samen onder één dak moet verblijven: blijf ook dan contact met elkaar, zoek met elkaar naar ruimte en verbinding waar mogelijk. Creëer eigen ruimten, maak afspraken over de dagelijkse zorg van de kinderen, duik niet bovenop ieder verkeerd woord dat er in jouw ogen wordt gezegd. En ja, accepteer en gun elkaars hulp dan net zo hard. Hoe moeilijk dat misschien ook lijkt.

Pas goed op elkaar, zorg voor elkaar!

 

Geef een reactie..

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s